ذﻫﻦ اﻧﺴﺎن ﺑﺮاي رﻧﺞ ﻫﺎي ﻣﺰﻣﻦ» اﻟﮕﻮي ﻫﻮﯾﺖ ﻣﻨﺪ «ﻣﯽ ﺳﺎزد؛ ﻣﺮز ﻣﯿﺎن» ﻣﻦ «و» ﻣﺴﺌﻠﻪ «ﮐﻤﺮﻧﮓ ﻣﯽ ﺷﻮد .اﮔﺮ در ﻫﻤﯿﻦ وﺿﻌﯿ،ﺖ رﯾﺸﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ اﻓﺸﺎ ﺷﻮد اﻣﺎ» ﻃﺮح ﺗﺮﻣﯿﻢ «ﻫﻨﻮز ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ ذﻫﻦ ﺑﺎ ﺧﻸ ﻣﻌﻨﺎ ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد و آن را ﺑﺎﺑﯽ ﻫﻮﯾﺘﯽ و دﻓﺎع ﭘﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .راه ﺣﻞ :اﺑﺘﺪا» ﺑﺎور/ارزِش ﺗﺮﻣﯿﻢ ﮔﺮ «و» ﻧﻘﺸﻪ ﺳﺎده درﻣﺎن «را ﺑﻪ ﺻﻮرتﻏﯿﺮﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺟﺎﮔﺬاري ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ؛ﺳﭙﺲ دﻋﻮت ﺗﺪرﯾﺠﯽ ﺑﻪ رﯾﺸﻪ راﭘﯿﺶﻣﯽ ﺑﺮﯾﻢ ﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎم ﻣﻮاﺟﻬﻪﺗﺼﻮﯾﺮ درﻣﺎن ﻫﻢ زﻣﺎنﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎﺷﺪ .ﻣﮑﺎﻧﯿﺰم ﻫﺎيﮐﻠﯿﺪي(ﺑﻪ زﺑﺎن ﮐﺎرﺑﺮدي )
ﮐﺎﻫﺶ هم هوﯾﺖ ﺑﺎ درد :وﻗﺘﯽ ارزِش ﺗﺮﻣﯿﻤﯽ ﭘﯿﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ(ﻣﺜًﻼ» ﻣﻦ رﺷﺪﭘﺬﯾﺮم)«، ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﺎﻟﻤﯽ ﺑﯿﻦ» ﻣﻦ«و» ﻣﺴﺌﻠﻪ «اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﺷﻮد .ﮐﺎﻫﺶ ﻓﺮوﭘﺎﺷﯽ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ :ﻧﻘﺸﻪ درﻣﺎن از ﭘﯿﺶ آﺷﻨﺎ ﺧﻸ را ﭘﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺟﻠﻮي»ﺳﻘﻮط در ﭘﻮﭼﯽ «را ﻣﯽ ﮔﯿﺮد .ﺣﻔﻆ اﺗﺤﺎد درﻣﺎﻧﯽ :ﻣﻮاﺟﻬﻪ اي ﮐﻪ ﺑﺎطناب اﯾﻤﻨِﯽ ﻣﻌﻨﺎ و ﻣﻨﺎﺑﻊ اﻧﺠﺎم ﺷﻮدﭘﯿﻮﻧﺪ درﻣﺎﻧﯽ را ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .
ﺗﺴﻬﯿﻞ ادﻏﺎم ﺗﺠﺮﺑﻪ :ذﻫﻦ داده ﺳﺨﺖرا ﮐﻨﺎر ارزِش ﺣﺎﻣﯽ ﻣﯽ ﻧﺸﺎﻧﺪ؛» ﺣﻘﺎﯾِﻖ ﺗﻠﺦ «ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ و ﻗﺎﺑﻞ ﮐﺎر ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ .
ﺗﻮاﻓﻖ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ در ﻓﺎز اول ﻫﺪف» ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪﺳﺎزي و ﻓﻬﻢ «اﺳﺖ ﻧﻪ ﺑﺮﭼﺴﺐ ﮔﺬاري .ﺟﻤله ﻧﻤﻮﻧﻪ» :ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﭼﻨﺪ ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎه ﺑﺴﺎزﯾﻢ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻪﺑﺨﺶ ﻫﺎي ﺣﺴﺎس ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪیم ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ و ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﺑﻤﺎﻧﺪ.
ﺳﺆاِل ﺑﺎز ﺑﺎزﺗﺎب ﻫﻤﺪﻻنه و ﺧﻼﺻﻪ ﺳﺎزي ﻫﺎي ﮐﻮﺗﺎه ﺑﺮاي ﺗﺜﺒﯿﺖ ﭘﯿﻮﻧﺪ .اﯾﻨﺠﺎ دﻧﺒﺎل» رﯾﺸﻪﮐﻨﯽ «ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ؛ دارﯾﻢ» ﻇﺮف «ﻣﯽ ﺳﺎزﯾﻢ
ﺑﺪون ﻧﺎم ﺑﺮدن از رﻧﺞ :
• ﯾﮏ ارزش ﺗﺮﻣﯿﻢ ﮔﺮ ﻣﯽ ﻧﺸﺎﻧﯿﻢ( رﺷﺪﭘﺬﯾﺮي/Agency/ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﯾﺎدﮔﯿﺮي)
• ﯾﮏ رواﯾﺖ/ﺗﺠﺮبه ﻫﻢ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯿﻢ
• ﯾﮏ ﻓﮑﺖ اﻣﯿﺪﺑﺨﺶ ﻣﯽ اﻓﺰاﯾﯿﻢ(ﻣﺜًﻼ اﻣﮑﺎن ﯾﺎدﮔﯿﺮي اﻟﮕﻮﻫﺎي ﺗﺎزه )
ﻫﺪف :ﻓﻌﺎل ﮐﺮدن ﻧﻘشه درﻣﺎن در ذﻫﻦ ﻗﺒﻞ از ﻣﻮاﺟﻬﻪ .
(اﮔﺮ اﯾﻦ ارزش را ﺟﺪي ﺑﮕﯿﺮي ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﭼﻪ ﺗﻐﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؟ )«ﻓﺮد آرام آرام اﻟﮕﻮﻫﺎ را ﮐﺸﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؛
ﻫﻨﻮز ﻧﺎِم رﯾﺸﻪ را ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﯿﻢ ﺗﺎ دﻓﺎع ﺑﺎﻻ ﻧﺮود .
ﭼﻨﺪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮐﻮﺗﺎه و ﻗﺎﺑﻞ اﺗﮑﺎ :ﺗﻨﻈﯿﻢ ﺗﻨﻔﺴ،ﯽ زﻣﯿﻦ ﮔﯿﺮﺳﺎزي ﺣﺴ،ﯽ اﺳﮑﻦ ﺑﺪن .اﯾﻦ ﻫﺎ ﻃﻨﺎب اﯾﻤﻨﯽ ﻣﻮاﺟﻬﻪ اﻧﺪ .
اﮐﻨﻮن ﮐﻪ ارزِش ﺣﻤﺎﯾﺘﯽ ﺟﺎ اﻓﺘﺎده و ﻣﻨﺎﺑﻊ آﻣﺎده اﻧﺪ ﻣﻮاجهه ﻫﺪاﯾﺖ ﺷﺪه ﺑﺎ رﯾﺸﻪ را ﺷﺮوع ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ؛ آﺳﺘﺎنه ﺗﺤﻤﻞ را ﻟﺤﻈﻪﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﯽ ﺳﻨﺠﯿﻢ وﻫﺮ وﻗﺖ ﻻزم ﺷﺪ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدﯾﻢ .ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﮐﻮﺗﺎه ﻣﮑﺮر و ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺎزﮔﺸﺖ اﺳﺖ؛ ﻧﻪ ﻃﻮﻻﻧﯽ و ﻓﺮﺳﺎﯾﻨﺪه .
ﺑﺎزﻧﻮﯾﺴﯽرواﯾﺖ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺧﺮوﺟﯽادﻏﺎﻣﯽ .
ﺧﻄﺎﻫﺎي راﯾﺞ و ﻗﺎﻋﺪه ﺗﻨﻈﯿﻢ
• ورود زودﻫﻨﮕﺎم ﺑﻪ رﯾﺸﻪ :ﺷﺮم و ﮔﺴﺴﺖ را ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺑﺮد .
• اﻓﺮاط در ﭘﯿﺶ ﮐﺎﺷﺖ :ﺑﺎورﺳﺎزِي ﻃﻮﻻﻧِﯽ ﺑﺪون ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﻪ اﺟﺘﻨﺎب ﺳﺎﺧﺘﺎري ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد .
• ﻗﺎﻋﺪه ﻃﻼﯾﯽ» :آن ﻗﺪر ﺑﺎورﺳﺎزي ﮐﻦ ﮐﻪ ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﻫﻮﯾﺖ ﻓﺮﺳﺎ ﻧﺸﻮد؛ آن ﻗﺪر ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﮐﻦ ﮐﻪ ﺑﺎورﺳﺎزي ﺑﻪ اﺟﺘﻨﺎب ﺗﺒﺪﯾﻞ
ﻧﺸﻮد «.
ﺳﻨﺠﻪ ﻫﺎي ﭘﺎﯾﺶ( ﺳﺎده و ﮐﺎرآﻣﺪ )
• اﺗﺤﺎد درﻣﺎﻧﯽ :ﺣﺲ ﻫﻤﮑﺎر،ي اﻋﺘﻤﺎد و وﺿﻮح ﻫﺪف ﺣﻔﻆ ﺷﺪه ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ؟
• ﺗﺤﻤﻞ ﻣﻮاﺟﻬﻪ :در ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﻫﺎي ﮐﻮﺗﺎ،ه ﻓﺸﺎر ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ و ﺑﺎ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ آﯾﺪ؟
• زﺑﺎن رواﯾﺖ :ﻣﺮاﺟﻊ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﻮدﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ارزش ﻫﺎي ﺟﺪﯾﺪ ارﺟﺎع ﻣﯽ دﻫﺪ و رواﯾﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻌﻨﺎ ﺑﺎزآراﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؟
وﯾﮕﻨﺖ ﺑﺎﻟﯿﻨﯽ ﮐﻮﺗﺎه(اﻟﮕﻮي ﺗﯿﭙﯿﮏ )
زﻣﯿﻨﻪ :ﻣﺮاﺟﻊ 32 ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎ اﻟﮕﻮي ﻗﻄﻊ ارﺗﺒﺎط در رواﺑﻂ ﺻﻤﯿﻤﯽ .
ﺟﻠﺴﻪ1 –2(ﭼﺎرﭼﻮب/اﺗﺼﺎل ):ﺷﻨﯿﺪن ﻓﻌﺎل؛ ﺗﻮاﻓﻖ ﺑﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻓﻌًﻼ ﻫﺪف» ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪﺳﺎزي و ﻓﻬﻢ «اﺳﺖ .
ﺟﻠﺴﻪ2 –3(ﭘﯿﺶ ﮐﺎﺷﺖ ):ارزش» رﺷﺪﭘﺬﯾﺮي «ﻧﺸﺎﻧﺪﯾﻢ؛ رواﯾﺖ ﮐﻮﺗﺎه از ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎي ﺗﻐﯿﺮ ﮔﻔﺘﯿﻢ؛ ﯾﮏ ﻓﮑﺖ اﻣﯿﺪﺑﺨﺶ درﺑﺎره اﻣﮑﺎن ﯾﺎدﮔﯿﺮي
اﻟﮕﻮﻫﺎي ﺗﺎزه اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ .
ﺟﻠﺴﻪ3 (ﻣﻨﺎﺑ ﻊﺳﺎزي ):ﺑﺴﺖه ﺗﻨﻔﺴﯽ و زﻣﯿﻦ ﮔﯿﺮﺳﺎزي ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺷﺪ .
ﺟﻠﺴﻪ 4(ﻣﻮاجهه ﺗﺪرﯾﺠﯽ) :ﻣﺮور ﯾﮏ روﯾﺪاد اﺧﯿﺮ؛ ﻫﺮ ﺑﺎر ﻓﺸﺎر ﺑﺎﻻ رﻓ،ﺖ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ارزش/ﺗﻨﻔﺲ/ﺑﺪن .
ﺟﻠﺴﻪ 5( ادﻏﺎم ):ﺗﻤﺮﯾﻦ رﻓﺘﺎري ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺮاي ﺣﻔﻆ ارﺗﺒﺎ،ط و ﻧﻮﺷﺘﻦ رواﯾﺖ ﺑﺎزآراﯾﯽ ﺷﺪه .
ﻧﺘﯿﺞه ﮐﻮﺗﺎه ﻣﺪت :ﺣﻔﻆ اﺗﺤﺎ،د اﻓﺖ ﺗﺪرﯾﺠﯽ ﻓﺸﺎر در ﻣﻮاﺟﻬﻪ ها و اﻓﺰاﯾﺶ ارﺟﺎع ﺧﻮدﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ارزِش رﺷﺪﭘﺬﯾﺮي .
ﺟﺎﯾﮕﺎه ﻧﻈﺮي(ﯾﮏ ﭘﺸﺘﻮانه ﻣﻌﺘﺒﺮ)
ﺗﺮﺗﯿﺐ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدي اﯾﻦ ﭘﺮوﺗﮑﻞ—اﯾﻤﻨﯽ/ﺛﺒﺎت → ﻣﻮاﺟﻬﻪ/ﯾﺎدآوري → ﺑﺎزﭘﯿﻮﻧﺪ—ﺑﺎ اﻟﮕﻮي ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﺤﻮر درﻣﺎن ﺗﺮوﻣﺎ ﻫﻤﺴﻮ اﺳﺖ .در ادﺑﯿﺎت
ﮐﻼﺳﯿﮏ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﭘﯿﺶ از ورود ﺑﻪ ﻣﺤﺘﻮاي دردﻧﺎك ﺑﺎﯾﺪ ﻇﺮف اﯾﻤﻨﯽ و ﺛﺒﺎت ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮد ﺗﺎ ﭘﺮدازش ﺑﻪ ﺟﺎي ﻓﺮوﭘﺎﺷﯽ ﺑﻪ ادﻏﺎم
ﺑﯿﻨﺠﺎﻣﺪ .اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻖ ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰي اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ در» ﭘﯿﺶ ﮐﺎﺷﺖ ﻣﻌﻨﺎ «ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯽ ﮐﺮده اﯾﻢ :اول ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎه ﻫﺎي ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ و ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺗﻨﻈﯿﻤﯽ ﺳﭙﺲ ﻣﻮاجهه
ﻫﺪاﯾﺖ ﺷﺪه و در اداﻣﻪ ادﻏﺎم و ﺑﺎزﭘﯿﻮﻧﺪ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ روزﻣﺮه .
ﺟﻤﻊﺑﻨﺪي
ورود ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ رﯾﺸﻪ ﺑﺪون ﺟﺎﮔﺬارِ یﻣﻌﻨﺎ ذﻫﻦ هم هوﯾﺖ ﯾﺎﻓﺘﻪ را در ﺧﻸ رﻫﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ ﭘﻮﭼﯽ و ﮔﺴﺴﺖ ﻣﯽ اﻧﺠﺎﻣﺪ» .ﭘﯿﺶ ﮐﺎﺷﺖ ﻣﻌﻨﺎ «
ﺗﺮﺗﯿﺐ را درﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ :اول ﺑﺎور و ﻧﻘﺸﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﻮاﺟﻬﻪ .ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻮﭼ،ﮏ ﮐﯿﻔﯿﺖ درﻣﺎن را ﺗﻐﯿﺮ ﻣﯽ دﻫﺪ؛ ﻣﻮاﺟﻬﻪ از» ﺷﻮك ﻫﻮﯾﺘﯽ «ﺑﻪ
»ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺮﻣﯿﻢ «ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد .
واما در مقاله ای دیگر با نام سلامت روان و فرزند آوری توضیح داده شده تا مسیر رشدو یادگیری هموارتر گردد.
منبع
Herman, J. L. (2015). Trauma and Recovery: The Aftermath of Violence—From Domestic Abuse to
.Political Terror (Rev. ed.). Basic Books
در اﺗﺎق ﻫﺎي درﻣﺎن و ﮐﻮﭼﯿﻨﮓ ﺑﺎرﻫﺎ دﯾﺪه اﯾﻢ ﮐﻪ درﻣﺎﻧﮕﺮ ﭘﯿﺶ از آن ﮐﻪ» ﻧﻘﺸﻪ درﻣﺎن «در ذﻫﻦ ﻣﺮاﺟﻊ ﺷﮑﻞ ﺑﮕﯿﺮد ﻣﺴﺘﻘﯿﻤًﺎ ﺑﻪ رﯾﺸﻪ رﻧﺞاﺷﺎره ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .ﻣﺮاﺟﻊ ﮐﻪ ﺳﺎل ﻫﺎ ﺑﺎ رﻧﺠﺶ ﻫﻤ هوﯾﺖ ﺷﺪه ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺎ ﯾﮏ» ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺗﻠﺦ «ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ؛ در ﺑﺎﻧﮏ ذﻫﻨﯽ اش ﭘﺎﺳﺦ و ﻣﺴﯿﺮ ﺗﺮﻣﯿﻤﯽوﺟﻮد ﻧﺪارد ﭘﺲ ﺧﻸ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ را ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﭘﻮﭼﯽ ﭘﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ .ﻫﻤﯿﻦ ﺷﮑﺎف ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺑﯿﻦ» ﻣﻦﻋﺎدت ﮐﺮده ﺑﻪ رﻧﺞ«و» ﺗﺸﺨﯿﺺﺗﺒﯿﻦ ﺗﺎزه «دوﭘﯿﺎﻣﺪ ﻣﯽ آورد :اﻓﺖ ﻫﻮﯾِﺖ ﭘﺎﯾﺪار و دﯾﺴﮑﺎﻧﮑﺖ راﺑﻄﻪاي؛ ﯾﻌﻨﯽ ﭘﯿﻮﻧﺪ درﻣﺎﻧﯽ ﺳﺴﺖﻣﯽ ﺷﻮد ﺟﻠﺴﺎت ﻧﯿﻤﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪﻣﻘﺎوﻣﺖ ﯾﺎ ﺳﮑﻮت ﻫﺎيﻓﺮﺳﺎﯾﻨﺪه ﺑﺎﻻ ﻣﯽ رود و درﻣﺎن ﻋﻤًﻼ از ﻧﻔﺲ ﻣﯽ اﻓﺘﺪ .
ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺳﺎده و در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﺳﺎﺧﺘﺎري ﺳﺖ :
ﭘﯿﺶ از ﻧﺎم ﺑﺮدن از رﯾﺸﻪ ﻣﻌﻨﺎ و ﺑﺎورﻫﺎي ﺗﺮﻣﯿﻢ ﮔﺮ را در ذﻫﻦ ﻣﺮاﺟﻊ ﻣﯽ ﮐﺎرﯾﻢ ﺗﺎ ﻣراجعه ﺑﻌﺪي ﻫﻮﯾﺖ ﻓﺮﺳﺎ ﻧﺸﻮد .وﻗﺘﯽ ﺳﯿﺴﺘﻢ رواﻧﯽ ﺑﺪاﻧﺪ»ﻗﺮار اﺳﺖ ﺑﺮاي ﺑﻬﺒﻮد ﭼﻪ رخ دﻫﺪ«، ﻣﻮاﺟﻬﻪ از» ﺳﻘﻮط «ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد ﺑﻪ» ﭘﻞ«؛ ﻫﻤﺎن ﺟﺎ ﮐﻪ ﺳﺎل ﻫﺎ ازش ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ ﺗﺮﻣﯿﻢ رخ ﻣﯽ دﻫﺪ—ﭼﻮن اﯾﻦ ﺑﺎر ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﺴﺖ و ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎه دارد
ذﻫﻦ اﻧﺴﺎن ﺑﺮاي رﻧﺞ ﻫﺎي ﻣﺰﻣﻦ» اﻟﮕﻮي ﻫﻮﯾﺖ ﻣﻨﺪ «ﻣﯽ ﺳﺎزد؛ ﻣﺮز ﻣﯿﺎن» ﻣﻦ «و» ﻣﺴﺌﻠﻪ «ﮐﻤﺮﻧﮓ ﻣﯽ ﺷﻮد .اﮔﺮ در ﻫﻤﯿﻦ وﺿﻌﯿ،ﺖ رﯾﺸﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ اﻓﺸﺎ ﺷﻮد اﻣﺎ» ﻃﺮح ﺗﺮﻣﯿﻢ «ﻫﻨﻮز ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ ذﻫﻦ ﺑﺎ ﺧﻸ ﻣﻌﻨﺎ ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد و آن را ﺑﺎﺑﯽ ﻫﻮﯾﺘﯽ و دﻓﺎع ﭘﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .راه ﺣﻞ :اﺑﺘﺪا» ﺑﺎور/ارزِش ﺗﺮﻣﯿﻢ ﮔﺮ «و» ﻧﻘﺸﻪ ﺳﺎده درﻣﺎن «را ﺑﻪ ﺻﻮرتﻏﯿﺮﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺟﺎﮔﺬاري ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ؛ﺳﭙﺲ دﻋﻮت ﺗﺪرﯾﺠﯽ ﺑﻪ رﯾﺸﻪ راﭘﯿﺶﻣﯽ ﺑﺮﯾﻢ ﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎم ﻣﻮاﺟﻬﻪﺗﺼﻮﯾﺮ درﻣﺎن ﻫﻢ زﻣﺎنﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎﺷﺪ .ﻣﮑﺎﻧﯿﺰم ﻫﺎيﮐﻠﯿﺪي(ﺑﻪ زﺑﺎن ﮐﺎرﺑﺮدي )
ﮐﺎﻫﺶ هم هوﯾﺖ ﺑﺎ درد :وﻗﺘﯽ ارزِش ﺗﺮﻣﯿﻤﯽ ﭘﯿﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ(ﻣﺜًﻼ» ﻣﻦ رﺷﺪﭘﺬﯾﺮم)«، ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﺎﻟﻤﯽ ﺑﯿﻦ» ﻣﻦ«و» ﻣﺴﺌﻠﻪ «اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﺷﻮد .ﮐﺎﻫﺶ ﻓﺮوﭘﺎﺷﯽ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ :ﻧﻘﺸﻪ درﻣﺎن از ﭘﯿﺶ آﺷﻨﺎ ﺧﻸ را ﭘﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺟﻠﻮي»ﺳﻘﻮط در ﭘﻮﭼﯽ «را ﻣﯽ ﮔﯿﺮد .ﺣﻔﻆ اﺗﺤﺎد درﻣﺎﻧﯽ :ﻣﻮاﺟﻬﻪ اي ﮐﻪ ﺑﺎطناب اﯾﻤﻨِﯽ ﻣﻌﻨﺎ و ﻣﻨﺎﺑﻊ اﻧﺠﺎم ﺷﻮدﭘﯿﻮﻧﺪ درﻣﺎﻧﯽ را ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .
ﺗﺴﻬﯿﻞ ادﻏﺎم ﺗﺠﺮﺑﻪ :ذﻫﻦ داده ﺳﺨﺖرا ﮐﻨﺎر ارزِش ﺣﺎﻣﯽ ﻣﯽ ﻧﺸﺎﻧﺪ؛» ﺣﻘﺎﯾِﻖ ﺗﻠﺦ «ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ و ﻗﺎﺑﻞ ﮐﺎر ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ .
ﺗﻮاﻓﻖ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ در ﻓﺎز اول ﻫﺪف» ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪﺳﺎزي و ﻓﻬﻢ «اﺳﺖ ﻧﻪ ﺑﺮﭼﺴﺐ ﮔﺬاري .ﺟﻤله ﻧﻤﻮﻧﻪ» :ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﭼﻨﺪ ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎه ﺑﺴﺎزﯾﻢ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻪﺑﺨﺶ ﻫﺎي ﺣﺴﺎس ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪیم ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ و ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﺑﻤﺎﻧﺪ.
ﺳﺆاِل ﺑﺎز ﺑﺎزﺗﺎب ﻫﻤﺪﻻنه و ﺧﻼﺻﻪ ﺳﺎزي ﻫﺎي ﮐﻮﺗﺎه ﺑﺮاي ﺗﺜﺒﯿﺖ ﭘﯿﻮﻧﺪ .اﯾﻨﺠﺎ دﻧﺒﺎل» رﯾﺸﻪﮐﻨﯽ «ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ؛ دارﯾﻢ» ﻇﺮف «ﻣﯽ ﺳﺎزﯾﻢ
ﺑﺪون ﻧﺎم ﺑﺮدن از رﻧﺞ :
• ﯾﮏ ارزش ﺗﺮﻣﯿﻢ ﮔﺮ ﻣﯽ ﻧﺸﺎﻧﯿﻢ( رﺷﺪﭘﺬﯾﺮي/Agency/ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﯾﺎدﮔﯿﺮي)
• ﯾﮏ رواﯾﺖ/ﺗﺠﺮبه ﻫﻢ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯿﻢ
• ﯾﮏ ﻓﮑﺖ اﻣﯿﺪﺑﺨﺶ ﻣﯽ اﻓﺰاﯾﯿﻢ(ﻣﺜًﻼ اﻣﮑﺎن ﯾﺎدﮔﯿﺮي اﻟﮕﻮﻫﺎي ﺗﺎزه )
ﻫﺪف :ﻓﻌﺎل ﮐﺮدن ﻧﻘشه درﻣﺎن در ذﻫﻦ ﻗﺒﻞ از ﻣﻮاﺟﻬﻪ .
(اﮔﺮ اﯾﻦ ارزش را ﺟﺪي ﺑﮕﯿﺮي ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﭼﻪ ﺗﻐﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؟ )«ﻓﺮد آرام آرام اﻟﮕﻮﻫﺎ را ﮐﺸﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؛
ﻫﻨﻮز ﻧﺎِم رﯾﺸﻪ را ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﯿﻢ ﺗﺎ دﻓﺎع ﺑﺎﻻ ﻧﺮود .
ﭼﻨﺪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮐﻮﺗﺎه و ﻗﺎﺑﻞ اﺗﮑﺎ :ﺗﻨﻈﯿﻢ ﺗﻨﻔﺴ،ﯽ زﻣﯿﻦ ﮔﯿﺮﺳﺎزي ﺣﺴ،ﯽ اﺳﮑﻦ ﺑﺪن .اﯾﻦ ﻫﺎ ﻃﻨﺎب اﯾﻤﻨﯽ ﻣﻮاﺟﻬﻪ اﻧﺪ .
اﮐﻨﻮن ﮐﻪ ارزِش ﺣﻤﺎﯾﺘﯽ ﺟﺎ اﻓﺘﺎده و ﻣﻨﺎﺑﻊ آﻣﺎده اﻧﺪ ﻣﻮاجهه ﻫﺪاﯾﺖ ﺷﺪه ﺑﺎ رﯾﺸﻪ را ﺷﺮوع ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ؛ آﺳﺘﺎنه ﺗﺤﻤﻞ را ﻟﺤﻈﻪﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﯽ ﺳﻨﺠﯿﻢ وﻫﺮ وﻗﺖ ﻻزم ﺷﺪ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدﯾﻢ .ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﮐﻮﺗﺎه ﻣﮑﺮر و ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺎزﮔﺸﺖ اﺳﺖ؛ ﻧﻪ ﻃﻮﻻﻧﯽ و ﻓﺮﺳﺎﯾﻨﺪه .
ﺑﺎزﻧﻮﯾﺴﯽرواﯾﺖ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺧﺮوﺟﯽادﻏﺎﻣﯽ .
ﺧﻄﺎﻫﺎي راﯾﺞ و ﻗﺎﻋﺪه ﺗﻨﻈﯿﻢ
• ورود زودﻫﻨﮕﺎم ﺑﻪ رﯾﺸﻪ :ﺷﺮم و ﮔﺴﺴﺖ را ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺑﺮد .
• اﻓﺮاط در ﭘﯿﺶ ﮐﺎﺷﺖ :ﺑﺎورﺳﺎزِي ﻃﻮﻻﻧِﯽ ﺑﺪون ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﻪ اﺟﺘﻨﺎب ﺳﺎﺧﺘﺎري ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد .
• ﻗﺎﻋﺪه ﻃﻼﯾﯽ» :آن ﻗﺪر ﺑﺎورﺳﺎزي ﮐﻦ ﮐﻪ ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﻫﻮﯾﺖ ﻓﺮﺳﺎ ﻧﺸﻮد؛ آن ﻗﺪر ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﮐﻦ ﮐﻪ ﺑﺎورﺳﺎزي ﺑﻪ اﺟﺘﻨﺎب ﺗﺒﺪﯾﻞ
ﻧﺸﻮد «.
ﺳﻨﺠﻪ ﻫﺎي ﭘﺎﯾﺶ( ﺳﺎده و ﮐﺎرآﻣﺪ )
• اﺗﺤﺎد درﻣﺎﻧﯽ :ﺣﺲ ﻫﻤﮑﺎر،ي اﻋﺘﻤﺎد و وﺿﻮح ﻫﺪف ﺣﻔﻆ ﺷﺪه ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ؟
• ﺗﺤﻤﻞ ﻣﻮاﺟﻬﻪ :در ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﻫﺎي ﮐﻮﺗﺎ،ه ﻓﺸﺎر ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ و ﺑﺎ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ آﯾﺪ؟
• زﺑﺎن رواﯾﺖ :ﻣﺮاﺟﻊ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﻮدﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ارزش ﻫﺎي ﺟﺪﯾﺪ ارﺟﺎع ﻣﯽ دﻫﺪ و رواﯾﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻌﻨﺎ ﺑﺎزآراﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؟
وﯾﮕﻨﺖ ﺑﺎﻟﯿﻨﯽ ﮐﻮﺗﺎه(اﻟﮕﻮي ﺗﯿﭙﯿﮏ )
زﻣﯿﻨﻪ :ﻣﺮاﺟﻊ 32 ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎ اﻟﮕﻮي ﻗﻄﻊ ارﺗﺒﺎط در رواﺑﻂ ﺻﻤﯿﻤﯽ .
ﺟﻠﺴﻪ1 –2(ﭼﺎرﭼﻮب/اﺗﺼﺎل ):ﺷﻨﯿﺪن ﻓﻌﺎل؛ ﺗﻮاﻓﻖ ﺑﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻓﻌًﻼ ﻫﺪف» ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪﺳﺎزي و ﻓﻬﻢ «اﺳﺖ .
ﺟﻠﺴﻪ2 –3(ﭘﯿﺶ ﮐﺎﺷﺖ ):ارزش» رﺷﺪﭘﺬﯾﺮي «ﻧﺸﺎﻧﺪﯾﻢ؛ رواﯾﺖ ﮐﻮﺗﺎه از ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎي ﺗﻐﯿﺮ ﮔﻔﺘﯿﻢ؛ ﯾﮏ ﻓﮑﺖ اﻣﯿﺪﺑﺨﺶ درﺑﺎره اﻣﮑﺎن ﯾﺎدﮔﯿﺮي
اﻟﮕﻮﻫﺎي ﺗﺎزه اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ .
ﺟﻠﺴﻪ3 (ﻣﻨﺎﺑ ﻊﺳﺎزي ):ﺑﺴﺖه ﺗﻨﻔﺴﯽ و زﻣﯿﻦ ﮔﯿﺮﺳﺎزي ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺷﺪ .
ﺟﻠﺴﻪ 4(ﻣﻮاجهه ﺗﺪرﯾﺠﯽ) :ﻣﺮور ﯾﮏ روﯾﺪاد اﺧﯿﺮ؛ ﻫﺮ ﺑﺎر ﻓﺸﺎر ﺑﺎﻻ رﻓ،ﺖ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ارزش/ﺗﻨﻔﺲ/ﺑﺪن .
ﺟﻠﺴﻪ 5( ادﻏﺎم ):ﺗﻤﺮﯾﻦ رﻓﺘﺎري ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺮاي ﺣﻔﻆ ارﺗﺒﺎ،ط و ﻧﻮﺷﺘﻦ رواﯾﺖ ﺑﺎزآراﯾﯽ ﺷﺪه .
ﻧﺘﯿﺞه ﮐﻮﺗﺎه ﻣﺪت :ﺣﻔﻆ اﺗﺤﺎ،د اﻓﺖ ﺗﺪرﯾﺠﯽ ﻓﺸﺎر در ﻣﻮاﺟﻬﻪ ها و اﻓﺰاﯾﺶ ارﺟﺎع ﺧﻮدﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ارزِش رﺷﺪﭘﺬﯾﺮي .
ﺟﺎﯾﮕﺎه ﻧﻈﺮي(ﯾﮏ ﭘﺸﺘﻮانه ﻣﻌﺘﺒﺮ)
ﺗﺮﺗﯿﺐ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدي اﯾﻦ ﭘﺮوﺗﮑﻞ—اﯾﻤﻨﯽ/ﺛﺒﺎت → ﻣﻮاﺟﻬﻪ/ﯾﺎدآوري → ﺑﺎزﭘﯿﻮﻧﺪ—ﺑﺎ اﻟﮕﻮي ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﺤﻮر درﻣﺎن ﺗﺮوﻣﺎ ﻫﻤﺴﻮ اﺳﺖ .در ادﺑﯿﺎت
ﮐﻼﺳﯿ،ﮏ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﭘﯿﺶ از ورود ﺑﻪ ﻣﺤﺘﻮاي دردﻧﺎ،ك ﺑﺎﯾﺪ ﻇﺮف اﯾﻤﻨﯽ و ﺛﺒﺎت ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮد ﺗﺎ ﭘﺮدازش ﺑﻪ ﺟﺎي ﻓﺮوﭘﺎﺷ،ﯽ ﺑﻪ ادﻏﺎم
ﺑﯿﻨﺠﺎﻣﺪ .اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻖ ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰي اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ در» ﭘﯿﺶ ﮐﺎﺷِﺖ ﻣﻌﻨﺎ «ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯽ ﮐﺮده اﯾﻢ :اول ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎه ﻫﺎي ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ و ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺗﻨﻈﯿﻤ،ﯽ ﺳﭙﺲ ﻣﻮاﺟﻪه
ﻫﺪاﯾﺖ ﺷﺪ،ه و در اداﻣﻪ ادﻏﺎم و ﺑﺎزﭘﯿﻮﻧﺪ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ روزﻣﺮه .
ﺟﻤ ﻊﺑﻨﺪي
ورود ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ رﯾﺸ،ﻪ ﺑﺪون ﺟﺎﮔﺬارِ یﻣﻌﻨ،ﺎ ذﻫِﻦ ﻫﻤﻬﻮﯾﺖ ﯾﺎﻓﺘﻪ را در ﺧﻸ رﻫﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ ﭘﻮﭼﯽ و ﮔﺴﺴﺖ ﻣﯽ اﻧﺠﺎﻣﺪ» .ﭘﯿﺶ ﮐﺎﺷِﺖ ﻣﻌﻨﺎ «
ﺗﺮﺗﯿﺐ را درﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ :اول ﺑﺎور و ﻧﻘﺸ،ﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﻮاﺟﻬﻪ .ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻮﭼ،ﮏ ﮐﯿﻔﯿﺖ درﻣﺎن را ﺗﻐﯿﺮ ﻣﯽ دﻫﺪ؛ ﻣﻮاﺟﻬﻪ از» ﺷﻮك ﻫﻮﯾﺘﯽ «ﺑﻪ
»ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺮﻣﯿﻢ «ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد .
منبع
Herman, J. L. (2015). Trauma and Recovery: The Aftermath of Violence—From Domestic Abuse to
.Political Terror (Rev. ed.). Basic Books